حرفی برای گفتن نمانده...
ماه سراسر رحمت؛
گوارای وجودتان...
دعاهای خوب تان را از ما دریغ نکنید؛ همچان که هیچ وقت نکرده اید...
و باز هم سپــاس بیکران تو را... معبود یگـانه/ خدای مهربـانی ها...
*برای مدتی (شاید کوتاه شاید هم طولانی) نیستم... این جا را می سپارم به شما در نبودم.../.
یاعلی ...
خاطره است، کلی خاطره ی شیـــرین... اینجا همه اش برای توست، تا بعدها بخوانی و به یاد آوری...
تا بعدها لبخندی روی لب هایت بیاید که "چه سال هایی بود...!"
نزدیک به یک سال شد.. نزدیک به یک سال است که برایت از شیرینی های خاطراتت با قرآن می نویسم،
از روزهای بهاری...
یک سال شد عزیز، یک ســـآل..
یک سالی که چه زود سپری شد! باورت می شود؟!
برای تــــو، برای اینـــــــــــجا...
راز این داغ نه در سجدهی طولانی ماست
بوسهی اوست که چون مهر به پیشانی ماستگرچه خود بیخبر از بوسهی پنهانی ماست
(فاضل نظری)
یاعلی ...
بخش بود ولی، اون چیزی که لذت بخش تره، اینه که الان نگاه می کنم و می بینم که در عرضِ یک سال،
این همه پیشرفت کرده ای... این همه بیشتر قرآن پیچیده در زندگیت...
این همه رشد، این همه پیشرفت، این همه خوبی... در باور نمی گنجد...
دوست دارم پیشرفت هایت را، دوستشان دارم و همیشه آرزویشان می کنم برایت...
تو بهاری ؟
نه !
بهاران از توست ...
از تو می گیرد وام
هر بهار
این همـــــه زیبایی را ...
یاعلی ...
السلام علیک یا ایتها الصدیقه الشهیده...
اینو دوست داشتم، خیلی زیاد...
دلتنگی، از روی احســـاس نوشته شد ... کیـــــف کردم ...
و این چنین خاطرات به یادگار می ماند ... تا باشد همیشه شـادی و عشق!
در گذر گاه زمان خیمه شب بازی دهر
با همه تلخی و شیرینی خود می گذرد
عشق ها می میرند
رنگ ها رنگ دگر می گیرند
و فقط خاطره هاست
که چه شیرین و چه تلخ
دست نخورده به جای می ماند
این را می نویسم به دو بهـانه ی زیبا و دوست داشتنی :
1- برای تبریک به تو، خــواهر خوبم که در رشته ی حفظ سی جزء (مسابقات قرآنی بیت الاجزان) رتبه ی
اول رو کسب کردی ... بالندگی ات پیـــــاپی خواهرم، همیشه برایت از خداوند نور می خواهم و شادی ...
این شعر تقدیم به تــو، تـــو که همیشه مهربانی و به این اندازه لطیف ...
2- فرارسیدن بهــــاری دیگر ... این فصل زیبای پر شــور .. به همگی شما دوستان عزیز و همیشه
مهربانم تبریک ... تا سراسر باشد آرامش، شادی، سلامتی، سعادت؛ سال جدید ...
خوش به حال من و دریا و غروب و خورشید
و چه بی ذوق جهانی که مرا با تو ندید
رشته ای جنس همان رشته که بر گردن توست
چه سروقت مرا هم به سر وعده کشید
به کف و ماسه که نایابترین مرجان ها
تپش تبزده نبض مرا می فهمید
آسمان روشنی اش را همه بر چشم تو داد
مثل خورشید که خود را به دل من بخشید
ما به اندازه هم سهم ز دریا بردیم
هیچکس مثل تو ومن به تفاهم نرسید
خواستی شعر بخوانم دهنم شیرین شد
ماه طعم غزلم را ز نگاه تو چشید
منکه حتی پی پژواک خودم می گردم
آخرین زمزمه ام را همه شهر شنید
یاعلی ...
برای روزهایی که ... اما اکنون، خیال ندارند این روزها که دلشان برای دلِ تنگ من بسوزد! ...
چشمان تــو،
گل آفتاب گردانند، هر جا را بنگری، خدا آن جاست ...
یاعلی ...
دادیم... کـــاش!
امام حسین (ع):
حق است بر من که زائر خود را زیارت کنم در روز قیامت و نجات دهم او را.
شعر خوب آقای برقعی به مناسبت رونمایی از ضریح جدید سیدالشهدا در قم
و هنرنمایی استاد فرشچیان...
چگونه وصف کنم قطره های باران را
رسیده ام به تو اما هنوز هجران را...
بهشت پنجرهء دیگری به قم واکرد
که مست کرده هوایش دل خراسان را
تورا گرفته در آغوش خویش شش گوشه
چنان که جلد طلا کوب متن قرآن را
دلم هوای تو کرده به قدر یک مصرع
ببخش وزن غزل را من پریشان را
"که می رسد به مشامم هر لحظه بوی کربلا"
چه عطر سیب غریبی گرفته ایران را
سکوت کرده ام و خیره بر ضریح توام
که بشنود دلتان التماس باران را
نگاه منتظرم گریه کرد یک دل سیر
تمام فاصله را دشت را بیابان را
دلم گرفته به قول رفیق شاعرمان
"چقدر سخت گذشتیم مرز مهران را"
دوباره داغ دلم تازه شد کنار ضریح
خداکند که بسازیم قبر پنهان را
برای حضرت مادر ضریح می سازیم
ودست فرشچیان طرح می زند آن را...
یاعلی ...
امروز، هفدهم آذرماه روز تولد توست خواهرکم!
به حرمت ایام عزاداری مولایمان حسین (ع) من تبریک نمی گویم اما برایت از خدایم سلامت، سرافرازی، آزادی و
آرامش می خواهم و از همه برجسته تر عاقبتی روشن و سپید!
تا باشد سعادت و آرامش ...
به خنده هایت ،
چالِ گونه هایت ...
گاهی ، می شود سوگند خورد .
به چشمانت اما ، همیــــــشه .
شعر از : " رضا کاظمی " .
بگذار که این باغ درش گم شده باشد
گل های ترش برگ و برش گم شده باشد
جز چشم به راهی به چه دل خوش کند این باغ
گر قاصدک نامه برش گم شده باشد
باغ شب من کاش درش بسته بماند
ای کاش کلید سحرش گم شده باشد
بی اختر و ماه است دلم مثل کسی که
صندوقچه ی سیم و زرش گم شده باشد
شب تیره و تار است و بلا دیده و خاموش
انگار که قرص قمرش گم شده باشد
چاهی است همه ناله و دشتی است همه گرگ
خواب پدری که پسرش گم شده باشد
آن روز تو را یافتم افتاده و تنها
در هیبت نخلی که سرش گم شده باشد
پیچیده شمیمت همه جا ای تن بی سر
چون شیشه ی عطری که درش گم شده باشد...
شعر از سعید بیابانکی
یاعلی ...
و خدایی که در این نزدیکی ست... تو در این بهار کتابی را حفظ می کنی که دست خط خداست... خدایت به همراهت ، نهایت افتخار زندگی من این است که این فصل را با تو می خوانم با تو هم نوا می شوم هم آواز... بسم الله!